Enkele bedenkingen bij de zesde staats(mis)vorming

Pagina 1 van 4
ENKELE BEDENKINGEN NAAR AANLEIDING VAN DE GOEDKEURING VAN DE ZESDE STAATS(mis)VORMING
De zesde en vorige staats(mis)vormingen negeren de essentie van wat onder democratische besluitvorming dient begrepen te worden:
Democratie is een staatsvorm waarbij de bevolking soeverein is en zichzelf regeert en niet toelaat dat aan de meerderheid van de bevolking ongewenste maatregelen of wetten kunnen worden opleggen.
Vrij en gelijk in rechten en plichten kan niemand aanspraak maken op voorrechten en vrij en met gelijke voorwaarden deelnemen en bijdragen in de besluitvorming.
Een democratische besluitvorming door de meerderheid laat ruimte aan minderheden, hun opvattingen en gedragingen zelfs als een overgroot deel van de bevolking deze niet deelt, zonder dat deze de inzichten en overtuigingen van de meerderheid kunnen tegenhouden en hun wil aan de meerderheid opdringen en het democratisch besluit-vormingsproces verhinderen en onmogelijk maken.
Met de vijf vorige staats(mis)vormingen werd ondermeer de Vlaamse mathematische meerderheid gedegradeerd tot een politieke minderheid die de Vlamingen totaal afhankelijk maakt van de Franstalige minderheid.
De zesde staats(mis)vorming heeft nog 4 grondwettelijke en 4 bijzondere wetten aan het arsenaal van de Franstaligen toegevoegd om de voorrechten van de Franstaligen nog uit te breiden en het terugschroeven ervan onmogelijk te maken.
Met minachting voor de eigen congresbesluiten en van de Vlaamse burger/kiezer hebben de klassieke partijen de zesde staats(mis)vormingen goedgekeurd die mijlenver staat van de door hen goedgekeurde resoluties van het Vlaams Parlement van 3 maart 1999:
1. Meer coherente bevoegdheidspakketten zijn een belangrijk instrument voor het tot stand brengen van een efficiënt bestuur, samen met een ruime financiële en fiscale autonomie.
2. Het federale staatsmodel dient gebaseerd te zijn op een fundamentele tweeledigheid op basis van twee deelstaten, met daarnaast Brussel met een specifiek statuut en de Duitstalige gemeenschap.
3. De solidariteit dient behouden te blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen en omkeerbaarheid. Dergelijk mechanisme mag niet tot gevolg hebben dat het ontvangende deelgebied per capita meer overhoudt dat het betalende deelgebied.
Pagina 2 van 4
4. De bevoegdheden van de deelstaten om de eigen instellingen te regelen dient uitgebreid te worden. De deelstaten moeten een eigen grondwettelijke autonomie verwerven, met eerbiediging van het federaal kader.
De zesde staats(mis)vorming komt met geen lichtjaren in de buurt van deze resoluties.
Vertrouwen in gegeven woord, zeker in een vrij onderschreven resolutie, is de basis voor GELOOFWAARDIGHEID in het functioneren van democratische instellingen. De burger/kiezer moet kunnen vertrouwen op de uitvoering van de aangegane verbintenissen en de integriteit van de verkozen mandatarissen.
Meer coherente bevoegdheidspakketten zijn een belangrijk instrument voor het tot stand brengen van een efficiënt bestuur, samen met een ruime financiële en fiscale autonomie.
Een verantwoordelijkheid voor de ontvangsten (fiscale autonomie) voor de deelgebieden (blz. 59 van het regeerakkoord) en een heldere organisatie van de federale en gewestelijke bestuursstructuren met duidelijk afgebakende beleidsdomeinen zijn in geen velden of wegen te bekennen.
De overdracht van financiële middelen gaat niet gepaard met de overdracht van bevoegdheden: de regels die tot het arbeidsrecht en sociale zekerheid behoren blijven federaal, evenals de voorzieningen voor het sociaal overleg en het loonbeleid (blz. 35 van het regeerakkoord).
De sanering van de federale financiën wordt naar de deelgebieden, inzonderheid Vlaanderen, doorgeschoven door de beperking van de overdracht van de financiële middelen tot 87.5 % ervan.
Met miskenning van het territorialiteitsbeginsel worden de Franstalige gecoöpteerde senatoren aangeduid volgens het aantal uitgebrachte stemmen in de Kamer, in de kieskring Henegouwen, Namen, Luik, Luxemburg, Waals-Brabant, Brussel en de kieskantons van Halle-Vilvoorde (blz. 13 van het regeerakkoord punt 1.4).
Voor de benoemingsprocedure van de burgemeesters en alle administratieve geschillen met betrekking tot de zes randgemeenten en de natuurlijke personen of rechtspersonen die er gevestigd worden de Vlaamse Kamers van de Raad van State buiten spel gezet en ressorteren onder de bevoegdheid van de ALGEMENE VERGADERING VAN DE RAAD VAN STATE (blz. 25 en 27 van het regeerakkoord).
Voor de zes randgemeenten wordt een electorale uitzonderingsregeling voorzien. Nadat de taalfacilitei-ten in de grondwet verankerd werden worden nu ook de kiesrechten grondwettelijk gebetonneerd (blz. 19 van het regeerakkoord).
Het gerechtelijk arrondissement Brussel wordt niet gesplitst, enkel de parketten worden opgedeeld in een parket voor de 19 gemeenten en een voor Halle-Vilvoorde en Franstalige magistraten worden er bevoegd.
Als procureur van het Brusselse parket en de arbeidsauditeur met bevoegdheid voor Halle-Vilvoorde zullen, met uitsluiting van de Vlaamse juristen, kunnen enkel nog Franstaligen juristen worden benoemd (blz. 21 van het regeerakkoord).
Als kers op de taart wordt artikel 195 van de Grondwet zodanig geïnterpreteerd dat een aantal artikels van de Grondwet kunnen worden gewijzigd zonder:
1. Voorafgaande verklaring van het parlement;
2. Voorafgaande verkiezingen
Pagina 3 van 4
Deze verkrachting van de Grondwet om uitsluitend die artikels te kunnen wijzigen om de VOORRECHTEN van de Franstaligen te verankeren en die niet meer kunnen veranderd worden zonder de instemming van de Franstalige minderheid: HALLUCINANT.
Al deze regelingen werden met een bijzondere meerderheid goedgekeurd, zodat ze zonder instemming van de Franstaligen niet meer kunnen worden gewijzigd. Door de toepassing van deze bijzondere stem-procedure kunnen 32 Franstalige Kamerleden ieder wetgevend initiatief ten gunste van Vlaanderen onmogelijk maken.
De Franstaligen die vrij hun woonplaats in Vlaanderen kiezen weigeren de taal en de cultuur van de gastgemeenschap te aanvaarden en worden door de “Vlaamse” meerderheidspartijen op hun wenken bediend.
Dit staatsverband kan enkel overleven omdat de Vlamingen nog onvoldoende beseffen en nog niet aan de lijve ondervinden dat de financiering van hun welvaart en hun welzijn op korte termijn bedreigd wordt door een verkeerd begrepen solidariteit die gericht is op het in stand houden van een politieke cultuur en dito formaties die deze financiële middelen aanwenden om zichzelf over-eind te houden.
Toegevingen, compromissen en grondwetsherzieningen brengen geen soelaas; de zesde staats(mis)vorming kan als ontluisterend voorbeeld dienen. Politieke en administratieve stabiliteit is enkel mogelijk indien alle politieke formaties onderschreven akkoorden éénduidig verdedigen, ook voor hun eigen electoraat.
Een ondemocratische staatsorganisatie verhindert Vlaanderen om de Vlaamse economie te organiseren en op de eigen noden af te stemmen. Een economisch aangepast beleid voor Vlaanderen voeren is niet haalbaar zonder het lichten van de communautaire hypotheek.
De gedienstige “Vlaamse” volksvertegenwoordiging zal zeker als loyale wederdienst beroep kunnen doen op hun Franstalige collega’s om:
 in zes Waalse gemeenten een afzonderlijke benoemingsprocedure voor de burgemeesters te organiseren;
 de administratieve geschillenregeling in zes Waalse gemeenten aan een Nederlandstalig rechtscollege toe te vertrouwen;
 Vlaamse magistraten bevoegdheden te verlenen in het arrondissement Nijvel;
 Vlamingen van het arrondissement Nijvel zouden te laten kiezen voor Vlaamse kandidaten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest;
 het Waalse Gewest uit te nodigen ieder jaar 12 miljard € aan Vlaanderen over te dragen zonder enige resultaatverbintenis noch controle;
 in het arrondissement Nijvel taalfaciliteiten toe te kennen aan de Nederlandstaligen;
 Vlaanderen in de gelegenheid te stellen aanspraak te maken op Waals territorium;
 De Franse Gemeenschap en het Waalse gewest ieder jaar 461.000.000 € zouden uittrekken voor de financiering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest;
 het Waalse gewest, over een periode van 20 jaar af te bouwen, ieder jaar 300.000.000 € zou afdragen aan Vlaanderen omdat “personne ne peut s’appauvrir”;
 de Franstaligen geen beroep meer zouden kunnen doen op de Franstalige Kamers van de Raad van State;
 de grendelgrondwet, de belangenconflictprocedures en de alarmbellen af te schaffen;
Pagina 4 van 4
 de taalwetgeving in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest toe te passen en bij gebreke eraan dwingende en uitvoerbare sancties te voorzien;
 voor de procureur en de arbeidsauditeur van het gerechtelijk arrondissement Brussel de Nederlandse taalrol te verplichten;
 om in 35 Waalse gemeenten Nederlandstalige rechtsbedeling te organiseren;
Of moet ik er blijven van uitgaan dit geen enkel probleem is om dergelijke toegevingen, die Vlaanderen onherroepelijk en onomkeerbaar benadelen (zie reeds de financiële gevolgen), de Franstaligen cadeau te doen en te stemmen.
“You can fool some of the people all of the time, and all of the people some of the time but not all the people all the time.”
Abraham LINCOLN
________________________________

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s